به دست گیری مسؤولانۀ امنیت سراسری به دست پرتوان نیروهای امنیتی و دفاعی کشور، خواست هر شهروند این کشور بوده، امیدواری براین است تا روزی فرا رسد که امنیت توسط افسران و سربازان فداکار به همکاری شهروندان کشورمان تأمین شود. و کشوری داشته باشیم فارغ از جنگ و خشونت، تا بر همه چالش های سر راه فایق آییم. تنها مسؤولیت گیری و مسؤولیت پذیری، حلال همه چالش ها درکشور نیست. حکومتداری خوب، حاکمیت قانون، ریشه کن کردن فساد اداری، و ده ها نابرابری دیگری که دامنگیر شهروندان کشورما بوده و است، در بی ثباتی حاکمیت و کشور کمک می نماید. و کشور را از رشد، توسعه، شگوفایی، حکومتداری خوب و حاکمیت قانون، باز می دارد.

هنوز که نیروهای بیش از چهل کشور جهان با تسلیحات پیشرفته در افغانستان حضور دارند، امنیت سراسری تأمین نیست، افراد بلندپایۀ دولتی و صاحب نفوذ هدف قرار می گیرند و ترور می شوند، انتحاری ها دسته دسته در گوشه و کنار پایتخت و برخی ولایات راه می یابند و با راه اندازی عملیات، باعث سکتگی امور کاری دولت و مردم می شوند، تعلیم و تربیت نیز در تهدید مخالفان قرار دارد و حتی سبب بسته شدن برخی مکاتب در شماری از ولایات می شود، نسبت نبود امنیت از مناسبت های تاریخی و ملی بزرگداشت به عمل نمی آید. آنچه را مشت نمونۀ خروار برشمردیم مایۀ نگرانی مردم گردیده و سوال برانگیز است. و از همه مهمتر، باورمندی مردم به دولت، نقش مهمی را در باثبات سازی کشور دارد...